Vraag je je ook af waar Sandra Roelofs tegenwoordig woont? Logisch, want haar leven speelt zich al jaren af tussen Nederland en Georgië. In dit artikel krijg je een helder, up-to-date overzicht van haar huidige woonplaats, de redenen achter haar keuzes en hoe haar werk en familie daarin meebewegen. Ik neem je mee langs haar band met Terneuzen, haar jaren in Tbilisi en haar blijvende betrokkenheid in West-Georgië. Zo weet je precies wat er klopt, wat verouderd is en wat nuance verdient.
De meest betrouwbare samenvatting is dat Sandra Roelofs haar basis in Nederland heeft, met name in Terneuzen, en daarnaast veel tijd doorbrengt in Georgië voor haar projecten. Publieke interviews en recente berichtgeving schetsen een leven in twee werelden: nabij haar familie in Zeeland en actief in haar tweede thuisland, waar haar stichting SOCO zich inzet voor kinderen en gezinnen.
Terneuzen is de stad waar ze is geboren en waar ze zich zichtbaar thuis voelt. Na turbulente politieke jaren in Georgië keerde ze hier geregeld terug, mede om dicht bij familie te zijn en rust te vinden. Het is ook de plek van waaruit ze lezingen geeft, schrijft en fondsen werft voor haar projecten in Georgië. Specifieke adressen worden om privacyredenen uiteraard niet publiek gemaakt.
Wie Sandra Roelofs zegt, zegt Georgië. Ze verhuisde in de jaren negentig naar Tbilisi, werd er first lady en bouwde er een netwerk van sociale en medische initiatieven op. Nog altijd reist ze regelmatig naar West-Georgië, onder meer naar Zugdidi, waar haar dagverblijf voor kinderen met een beperking draait. Zo combineert ze wonen in Nederland met werken in Georgië.
Na haar studie in Brussel en een specialisatie in mensenrechten in Straatsburg ontstond de Georgische verbinding. In 1995 vestigde het gezin zich in Tbilisi, waar haar man in hetzelfde jaar in het parlement kwam. Jaren later, na het einde van zijn presidentschap, bleef Sandra nog in Georgië, maar door politieke en juridische onrust zocht ze tijdelijk haar geboorteplaats Terneuzen weer op. Sindsdien is haar leven duidelijk binationaler geworden: Nederland voor stabiliteit en familie, Georgië voor haar humanitaire missie.
Die pendelstijl past bij haar rol. Als je regelmatig veldwerk doet, projecten bezoekt en teams aanstuurt, heb je zowel een rustige basis als lokale aanwezigheid nodig. In mijn werk heb ik vergelijkbare NGO-structuren gezien: het is praktisch, efficiënt en maakt continuïteit mogelijk zonder te vervreemden van de doelgroep.
Er spelen drie factoren. Ten eerste de familieband met Zeeland, die rust en vertrouwdheid biedt. Ten tweede haar werk via SOCO, dat nu vooral impact heeft in West-Georgië. Ten derde de realiteit van publieke aandacht en politieke gevoeligheid, wat om bedachtzaamheid in woonkeuzes vraagt. In die context is wonen in Terneuzen met frequente reizen naar Georgië logisch en zorgvuldig.
SOCO zet zich in voor gezinnen met lage inkomens, reproductieve gezondheid en kinderwelzijn. Een tastbaar voorbeeld is het dagverblijf in Zugdidi, waar kinderen met autisme, ADHD, Down en cerebrale parese spelenderwijs vaardigheden opdoen en toegang krijgen tot hulpmiddelen. Eerder initieerde ze projecten variërend van borstkankerscreening tot het stimuleren van verkeersveiligheid. Ook cultureel liet ze van zich horen met een klassieke radiozender, waarmee ze muziek en educatie dichter bij het publiek bracht.
Wie wel eens projecten ter plekke heeft gezien, herkent de kracht van consistentie: je bouwt stap voor stap aan voorzieningen en expertise. Dat vraagt nabijheid en frequente bezoeken. Vandaar dat haar band met Georgië niet louter historisch is, maar praktisch en actueel.
Dat beeld is achterhaald. Ze verblijft veel in Nederland, met Terneuzen als ankerpunt, en reist vervolgens naar Georgië voor haar werk. Het is dus eerder én-én dan of-of.
Integendeel. Hoewel ze uit de actieve politiek is gestapt, geeft ze lezingen, schrijft en werft ze fondsen. Haar projecten zijn concreet en lopen door, met lokale teams in Georgië.
Exacte adressen van publieke personen worden om goede redenen niet gedeeld. Tegelijk is haar aanwezigheid in met name West-Georgië, en meer in het algemeen Tbilisi, publiek gedocumenteerd wanneer het om werk en evenementen gaat.
Wie wil weten waar iemand “woont”, stuit snel op verouderde berichten. Let daarom op drie dingen. Kijk naar recente interviews of aankondigingen van lezingen in Nederland, die vaak duiden op een Nederlandse thuisbasis. Controleer vervolgens projectupdates van SOCO, omdat die laten zien wanneer en waarom ze in Georgië is. Wees ten slotte voorzichtig met blogs die een vaste woonplaats als zekerheid presenteren zonder datum of bron.
Als redacteur die zowel Nederlandse als Georgische media volgt, zie ik dat de meest consistente lijn de afgelopen jaren is: basis in Terneuzen, frequente reizen naar Georgië, sterke operationele focus op West-Georgië. Zo maak je het nieuws ruisvrij en up-to-date.
Haar jaren als first lady gaven haar een groot netwerk, maar ook verantwoordelijkheid. Ze ontmoette wereldleiders en leerde de impact van beleid op de levens van gewone mensen van dichtbij kennen. Na de politieke storm bleef ze vasthouden aan het werk dat juist buiten de schijnwerpers veel betekent: zorgvernieuwing, hulpmiddelen, onderwijs, en het trainen van lokale teams. Dat verklaart waarom haar woon- en reispatroon is wat het is.
Ten eerste dat “waar woont” bij publieke personen vaak meervoudig is: een thuis hier, een missie daar. Ten tweede dat woonkeuzes geen statische momentopname zijn, maar meebewegen met gezin, werk en geopolitiek. En ten derde dat je juist door die dynamiek iemand niet hoeft te reduceren tot één plek. In het geval van Sandra Roelofs is die nuance essentieel om haar inzet eerlijk te begrijpen.
Benieuwd hoe wonen en werken bij andere bekende Nederlanders samengaan? Vergelijk het met de manier waarop publieke rollen en privéleven door elkaar lopen bij Koningin Beatrix of hoe politieke en maatschappelijke betrokkenheid zich vertaalt in woonkeuzes bij Mona Keijzer. Ook de dynamiek tussen media, privacy en wonen zie je terug bij John de Mol.
Waar woont Sandra Roelofs? Het kortste, eerlijkste antwoord is: in Nederland, met Terneuzen als vertrouwde basis, en regelmatig in Georgië voor haar projecten. Die combinatie past bij haar levensloop, haar familie en haar missie. Als je haar wilt volgen, kijk dan vooral naar recente lezingen in Nederland en projectupdates van SOCO. Zo houd je de feiten zuiver en begrijp je waarom haar woonplek geen vaste stip is, maar een bewuste balans tussen thuis en engagement.
Publieke bronnen schetsen dat Sandra Roelofs haar thuisbasis in Terneuzen heeft en regelmatig naar Georgië reist voor haar werk met SOCO. Exacte adressen worden niet gedeeld. Het is beter te spreken van een binationale leefstijl: Nederland voor familie en rust, Georgië voor projecten die continu aandacht en aanwezigheid vragen.
Terneuzen is haar geboorteplaats en een plek waar zij, zeker de afgelopen jaren, veel verblijft. De stad biedt nabijheid tot familie en een stabiele uitvalsbasis. Tegelijk blijft haar aanwezigheid in Georgië sterk, waardoor Terneuzen vooral de basis is, niet een exclusieve en permanente woonplek zonder reizen.
Ja. Haar stichting SOCO, het dagverblijf in Zugdidi en andere initiatieven vragen om regelmatige bezoeken. Daardoor wisselt ze periodes in Nederland af met werkbezoeken aan Georgië. Dit verklaart waarom het antwoord op “waar woont” in de praktijk een en-en verhaal is, met Terneuzen als ankerpunt.
Artikelen kunnen verouderen. Let op datum en bron, en controleer recente interviews en projectupdates. Als redacteur raad ik aan te kijken naar patronen: de afgelopen jaren is het beeld consistent binational. Huisnummers of exacte locaties ontbreken bewust om privacy en veiligheid te beschermen.
Dat zij haar leven bewust inricht om impact te houden. Wonen in Terneuzen geeft rust en familie nabij, terwijl reizen naar Georgië haar projecten voedt. Die combinatie verklaart zowel de praktische keuzes als de duurzame voortzetting van SOCO en haar inzet voor kinderwelzijn en gezondheidszorg.